Akupresura - akupunktura, akupresura stóp, akupresura d³oni,akupresura punkty - kompendium wiedzy o akupresurze i naturalnych ¶rodkach leczenia

Nie wiadomo ile wieków temu i gdzie zaczê³a rozwijaæ siê chiropraktyka. Chiropraktyka pochodzi od z³o¿enia dwóch s³ów z jêzyka greckiego „chiro” znaczy rêka, „practicos” znaczy czynione. Ju¿ Hipokrates zna³ tê metodê lecznicz±. Uwa¿a³, ¿e przesuniêcie krêgów krêgos³upa s± przyczyn± ró¿nych chorób. Samo krêgarstwo kwit³o najbardziej w¶ród ludno¶ci wiejskiej.

Dok³adny opis 148 przypadków, w których cierpienia zwi±zane by³y z uszkodzeniami lub wra¿liwo¶ci± krêgos³upa opisali dwaj amerykanie w 1834 roku. Jednak rozkwit tej metody, dok³adne studia nad ni± zawdziêczamy Danielowi Dawidowi Palmerowi (rok 1895). Wszystkie swoje spostrze¿enia zawar³ w ksi±¿ce " Nauka i sztuka oraz filozofia krêgarstwa". Pisze tam o powi±zaniach fizjologicznych ca³ego organizmu z systemem nerwowym, wskazuj±c, ¿e krêgarstwo nie jest mechaniczn± sztuk± nastawiania ko¶ci, lecz wymaga ono g³êbszej znajomo¶ci anatomii cz³owieka. Funkcjonowanie organizmu wg niego jest zwi±zane z si³± witaln±, która rozchodzi siê od mózgu po ca³ym ciele za po¶rednictwem nerwów. Przy dyslokacji krêgów poprzez ucisk dochodzi do zaburzeñ w przep³ywie tej si³y, co z czasem mo¿e doprowadziæ nawet do kalectwa. Usprawnienie mobilno¶ci krêgów pozwala na przywrócenie swobodnego przep³ywu energii.

Chiropraktyka jest:

Form± opieki zdrowotnej, która wykorzystuje wrodzone i naturalne mo¿liwo¶ci organizmu do regeneracji, czyli powrotu do zdrowia i opiera siê na dwóch przes³ankach:

1.zwi±zek pomiêdzy struktur± i funkcjonowaniem cia³a cz³owieka odgrywa zasadnicz± rolê w utrzymaniu dobrego zdrowia

2.zaburzenie równowagi pomiêdzy krêgos³upem i uk³adem nerwowym przyczynia siê do procesu powstawania choroby

Nauk± medyczn±, która k³adzie nacisk na potrzebê utrzymywania strukturalnej spójno¶ci organizmu

Metod± pracy, która delikatnymi mobilizacjami na ko¶ciach: g³owy, krêgos³upa, miednicy oraz koñczyn górnych i dolnych wspomaga prawid³owe funkcje uk³adów: nerwowego i hormonalnego kontroluj±cych naturalne mo¿liwo¶ci regeneracji organizmu

Metod± pracy, która nie stosuje farmaceutyków ani zabiegów chirurgicznych.

Chiropraktyk jest osob± ze stosownym wykszta³ceniem medycznym i chiropraktycznym, który po¶wiêca szczególn± uwagê biomechanice krêgos³upa, uk³adowi ruchowemu, nerwowemu i naczyniowemu oraz zwraca uwagê na sposób od¿ywiania siê.

Podstawowe zasady praktyki

Chiropraktyka opiera siê na trzech spokrewnionych ze sob± oraz naukowo i klinicznie udowodnionych teoriach, które s± akceptowane w ¶rodowisku naukowym.

1. Choroba mo¿e byæ wynikiem rozstroju uk³adu nerwowego.

Istnieje wiele przyczyn choroby, jednak¿e rozstrojenia w uk³adzie nerwowym s± najistotniejsz± przyczyn± choroby. Uk³ad nerwowy koordynuje aktywno¶æ komórkow± dla jej adaptacji ¶rodowiskowej. Czynniki i stany, które oddzia³uj± na uk³ad nerwowy, a do których organizm nie jest siê w stanie zaadoptowaæ, powoduj± zmiany we wzorze przekazywania impulsów nerwowych, które odbiegaj± od normy. W konsekwencji, czego wiele zaburzeñ funkcyjnych uk³adu nerwowego mo¿e doprowadziæ do powstania choroby.

2. Rozstrojenia uk³adu nerwowego mog± byæ spowodowane zaburzeniami w uk³adzie ruchowym.

Zaburzenia w równowadze segmentów krêgos³upa, miednicy i ko¶ci czaszki u cz³owieka s± czêsto spotykane w praktyce klinicznej. Przed³u¿one, nienaturalne zaanga¿owanie uk³adu nerwowego mo¿e byæ wynikiem zaburzenia, napiêæ i stresu uk³adu ruchowego, spowodowanym d±¿eniem cz³owieka do postawy pionowej. Uszkodzenia mechaniczne albo podwichniêcia segmentów krêgos³upa s± czêsto powodowane niesymetrycznym obci±¿eniem grawitacyjnym uk³adu ruchu oraz pojawienie siê defektów rozwojowych, czy te¿ podra¿nieñ: mechanicznych, termicznych oraz psychicznych uk³adu nerwowego.

3. Rozstrojenie uk³adu nerwowego mo¿e spowodowaæ lub pogorszyæ chorobê, oraz spowodowaæ zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu cz³owieka.

Zaburzenia w równowadze segmentów krêgos³upa, miednicy i ko¶ci czaszki mog± mieæ zwi±zek z pospolitymi dolegliwo¶ciami cz³owieka o pochodzeniu organicznym, trzewnym oraz naczynioruchowym. W przypadku zaistnienia stosownych okoliczno¶ci, prawie ka¿dy element uk³adu nerwowego mo¿e bezpo¶rednio, czy te¿ po¶rednio spowodowaæ reakcje w innych elementach uk³adu nerwowego. Razem wziête, niezale¿ne od siebie przyczyny nieprawid³owego funkcjonowania organizmu mog± mieæ bardziej os³abiaj±cy efekt, ni¿ pojedyncze. Zaburzenia w naturalnej równowadze segmentów krêgos³upa, miednicy i czaszki mog± zapocz±tkowaæ, czy te¿ zaostrzyæ rozstrój stabilno¶ci nerwowo-naczyniowej i nerwowo-trzewnej. Dlatego tez korekcja zaburzeñ równowagi uk³adu ruchowego jest bezwzglêdnie konieczna dla efektywnego prowadzenia pacjenta.

Metody u¿ywane w pracy chiropraktyka

1. Mobilizacja struktur stawowych.

Jest to najbardziej charakterystyczny aspekt pracy opieki chiropraktycznej. Jej celem jest normalizacja nienaturalnych zaburzeñ uk³adu ruchowego, aby uwolniæ powsta³e w zwi±zku z tym stany napiêcia uk³adu ruchowego oraz wyeliminowaæ zaburzenia pochodzenia naczyniowego i nerwowego. G³ówn± metod± pracy chiropraktycznej nauczanej w Akademii Chiropraktyki jest metoda McTimoney-Corley'a, ze wzglêdu na jej holistyczno¶æ, efektywno¶æ, bezpieczeñstwo i miêkko¶æ.

2. Konsultacja dietetyczna.

W³a¶ciwa dieta jest podstaw± prawid³owej pracy uk³adu ruchowego i nerwowego.

3. Fizjoterapia.

Jest czêsto wprowadzana do opieki chiropraktycznej w celu zwiêkszenia efektu terapeutycznego.

4. Zalecenia dotycz±ce zachowañ.

S± niezbêdnym elementem opieki chiropraktycznej. Postawa naszego cia³a, sposób w jaki siedzimy, chodzimy, æwiczymy nasze cia³o, podchodzimy do problemów codziennego ¿ycia ma bezpo¶redni wp³yw na stan naszego organizmu.

Uszkodzenie krêgos³upa nastêpuje w wyniku osiadania krêgów lub ich odchylania od prawid³owej osi. To znów powoduje zwê¿enie siê otworów miêdzykrêgowych, które stanowi± wej¶cie i wyj¶cie nerwów. Przy ucisku odpowiedni pieñ nerwowy mo¿e ulec zapaleniu lub zanikowi. Doktor Wac³aw Korabiewicz w swojej ksi±¿ce "Cuda bez cudu" opisa³ dzia³anie nerwów rdzeniowych w ró¿nych odcinkach krêgos³upa na poszczególne organy:

Krêgi I - II - III K - maj± wp³yw na oczy (zaburzenia) wzroku, uszy (szumy), jamê ustn± (zapalenie), g³owê i uzêbienie (bóle).

Krêgi IV - V K - osierdzie, op³ucna, przepona, nadnercze, bóle g³owy.

Krêgi IV i VIII K - defekty w têczówce oka, bicie serca, wymioty.

Krêgi VII i VIII K - koñczyny górne, palce, bóle miêdzy¿ebrowe.

Krêgi II i III P - rozszerzenie serca, aorta, astma.

Krêgi II i IV P - miêsieñ sercowy, tak¿e astma.

Krêg V P - ¿o³±dek, jêzyk, gard³o.

Krêg VI P - ¶ledziona, w±troba, ¿o³±dek, neurastenia.

Krêgi VII - XII P - jelito cienkie i nerki.

Krêg I L - skurcze pêcherza, macica, jelita, odbytnica.

Krêg II L - jelita, wyrostek robaczkowy, narz±dy p³ciowe, ischias, lumbago.

Krêg III L - nadmierna czynno¶æ jelita grubego, os³abienie czynno¶ci pêcherza, impotencja, bóle stawów, koñczyn dolnych, ból w krzy¿u.

Krêg IV L – macica, prostata, zaburzenia p³ciowe.

Krêg V L - bóle w stawach i miê¶niach koñczyn dolnych, czynno¶ci odbytnicy.

Oznaczenia:

Litera "K" znaczy krêgi karku albo szyi,

"P" krêgi piersiowe,

"L" krêgi lêd¼wiowe dolnego odcinka

Medycyna holistyczna

Wspó³czesna medycyna, w szczególno¶ci chirurgia, jest nieodzowna w leczeniu dolegliwo¶ci pojedynczych uk³adów cz³owieka i doskonale sobie radzi z ostrymi i traumatycznymi przypadkami. Jednak¿e leczenie chorób o z³o¿onym pod³o¿u oraz chronicznych wymaga uwzglêdnienia aspektów socjologicznych, emocjonalnych i psychologicznych. W takim przypadku medycyna holistyczna jest bardzo przydatna. Bierze ona pod uwagê szeroki wachlarz wymagañ pacjenta. Czas, cierpliwo¶æ i zrozumienie s± niezbêdnymi narzêdziami terapeuty.

Medycyna holistyczna wg Hertha Larive oparta jest na czterech zasadach :

1. Wielopoziomowo¶æ egzystencji:
FIZYCZNA
UMYS£OWA
EMOCJONALNA
DUCHOWA

2. Cia³o ludzkie posiada naturalne w³a¶ciwo¶ci leczenia i regulacji samego siebie oraz winno pozostawaæ w stanie homeostazy.

3. Ka¿dy pacjent jest niepowtarzaln± i szczególn± osob±. Choroby maja podobne objawy, ale osoby na nie choruj±ce s± ró¿ne. Istotna jest wspó³praca ze strony pacjenta i udzia³ jego odpowiedzialno¶ci w procesie leczenia.

Bardzo wa¿ne

Pamiêtajmy, ¿e zabieg usprawniania stawów miêdzykrêgowych musi byæ wykonany przez chiropraktyka.

----------------------------------------------------------------------------------------------------
Wspó³udzia³ w opracowaniu Henryk Dyczek*

* Henryk Dyczek jest za³o¿ycielem i dyrektorem Akademii Chiropraktyki, absolwentem chiropraktyki Oxford Brookes University, Wielka Brytania. Przez lata praktykowa³ on w zawodzie chiropraktyka w Wielkiej Brytanii i w Polsce.

B±d¼ pierwszym który skomentuje

Tylko zarejestrowani u¿ytkownicy mog± dodawaæ komentarze.
Proszê zaloguj siê lub zarejestruj.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
Polska adaptacja JoomlaPL.com Team
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved